العلامة المجلسي
84
مجموعه رسائل اعتقادى ( فارسى )
حمد و سپاس خداوندى را سزاست كه وعدهء ما را راست گردانيد ، و زمين بهشت را به ما ميراث داد كه هر جا كه خواهيم قرار بگيريم ، پس نيكو مزدى است مزد كاركنان براى خدا . پس بايستد ميان ركن حجرالاسود و مقام ابراهيم ، و به صداى بلند آواز كند كه اى گروه بزرگواران و مخصوصان من ، و آنها كه حق تعالى ايشان را براى يارى من ذخيره كرده است پيش از ظاهر شدن من بر روى زمين بيائيد به سوى من . پس حق تعالى صداى آن حضرت را برساند به ايشان ، در هر جاى عالم كه باشند از مشرق و مغرب عالم ، و بر هر حالى كه بوده باشند ، پس بشنوند همه به يك آواز ، پس همگى متوجه به خدمت آن حضرت شوند ، و به يك چشم زدن همه حاضر شوند نزد آن حضرت در ما بين ركن و مقام . پس عمودى از نور بلند شود از زمين به سوى آسمان كه هر مؤمنى كه بر روى زمين باشد از آن روشنى يابند ، و آن نور در ميان خانههاى مؤمنان در آيد و جانهاى ايشان به او فرح يابد ، اما ندانند كه قائم آل محمد - عليه السلام ظاهر گرديده است . پس چون صبح شود سيصد و سيزده تن كه به طىّ الارض از اطراف عالم به خدمت آن حضرت ظاهر شدهاند همه در خدمتش ايستاده باشند ، پس پشت به كعبه دهد ، و دست خود را بگشايد مانند دست موسى - عليه السلام از نور عالم را روشن كند ، پس گويد كه هر كه با اين دست بيعت كند چنان است كه با خدا بيعت كرده است . پس اول كسى كه دستش را ببوسد و با او بيعت كند جبرئيل باشد ، پس ساير ملائكه بيعت نمايند ، پس نجيبان جن به شرف بيعت برسند ، پس سيصد و سيزده تن نقبا به مبايعت سرافراز گردند . آنگاه مردم مكّه فرياد بر آورند كه كيست اين شخص كه در جانب كعبه ظاهر شده است ؟ و چه جماعتاند اينها كه با اويند ؟ پس بعضى گويند كه همان صاحب بزهاست كه داخل مكّه شد . گويند كه هيچ يك از اصحابش را مىشناسيد ؟ گويند كه نمىشناسيم هيچ يك را مگر چهار كس از اهل مكّه ، و چهار كس از اهل مدينه كه اينها را به نام و نسب مىشناسيم ، و اين بيعت در اوّل طلوع آفتاب باشد ، پس چون آفتاب بلند شود از پيش قرص آفتاب منادى به آواز بلند ندا كند كه اهل